731

 

Ύψωμα 731

«Οι Νέες Θερμοπύλες του Ελληνισμού»

«Επί των κατεχομένων θέσεων θα αμυνθώμεν μέχρις εσχάτων.

Ουδείς θα κινηθή προς τα οπίσω.

Πάντες θα αποθάνωσι επί των θέσεών των.»

~Ταγματάρχης Κασλάς~

«Εκείνοι που στέκονταν τώρα γαντζωμένοι εκεί πάνω, δεν έμοιαζαν πια με στρατό, δεν έμοιαζαν με πλάσματα ανθρώπινα. Ήταν κάτι σκέλεθρα ντυμένα με κουρέλια, επιδέσμους, φαντάσματα μαυριδερά και αγριεμένα, όλο χώμα και ιδρώτα που παγώνει, μάτι γυαλιστερό από την πείνα, την αγωνία, την πάλη με το χάρο».

(Άγγελος Τερζάκης,ο σπουδαίος Έλληνας λογοτέχνης για την εποποιία στο Ύψωμα 731.)

Με την ευκαιρία της εισόδου στην άνοιξη και στον μήνα Μάρτιο ας θυμηθούμε μια από τις μεγαλύτερες στιγμές ηρωισμού του Έθνους μας η οποία έλαβε μέρος τέτοια εποχή,την επική μάχη του Υψώματος 731.Μια μάχη όπου η ψυχή του Έλληνα αποδείχθηκε δυνατότερη από κάθε βόμβα, κάθε στρατό, κάθε υπερδύναμη της εποχής.

Στις παγωμένες πλαγιές της Βορείου Ηπείρου, κοντά στην Κλεισούρα, γράφτηκε με αίμα και ανδρεία ένα από τα πιο λαμπρά έπη της νεότερης ιστορίας.Ήταν Μάρτιος του 1941, όταν το Ύψωμα 731 έγινε το οχυρό όπου δοκιμάστηκαν τα όρια του ανθρώπου και νίκησε η Ελληνική ψυχή.

Οι Ιταλοί, με τη δύναμη δεκάδων μεραρχιών, πυροβολικού, αεροπορίας και τεθωρακισμένων, ξεκίνησαν την περίφημη εαρινή επίθεση. Ήθελαν να διασπάσουν το ελληνικό μέτωπο και να θριαμβεύσουν πριν φτάσουν οι Γερμανοί.

Όλα αυτά υπό το άγρυπνο βλέμμα του ίδιου του Μπενίτο Μουσολίνι, που βρισκόταν εκεί για να παρακολουθήσει τον «εύκολο θρίαμβο» του στρατού του.

Απέναντί του όμως στεκόταν η ατσαλένια ψυχή της Ελλάδας.Οι άνδρες του 5ου Συντάγματος της Ι Μεραρχίας, κυρίως από την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα, με διοικητή τον Ταγματάρχη Δημήτριο Κασλά, ορκίστηκαν πως κανείς δεν θα περάσει.

«Επί των κατεχομένων θέσεων θα αμυνθώμεν μέχρις εσχάτων…»

Μετά το ἤ τάν ἤ ἐπί τᾶς της Σπαρτιάτισσας μάνας,

ο Κασλάς είπε τα παρακάτω λόγια που θα αντηχούν μαζί στην αιωνιότητα:

«Επί των κατεχομένων θέσεων θα αμυνθώμεν μέχρις εσχάτων.Ουδείς θα κινηθή προς τα οπίσω.

Πάντες θα αποθάνωσι επί των θέσεών των.»

Ξημέρωμα 9ης Μαρτίου 1941.

Τριακόσια ιταλικά πυροβόλα σείουν τη γη.

Μέσα σε δυόμιση ώρες ρίχνονται 100.000 οβίδες. Το ύψωμα ισοπεδώνεται, τα χαρακώματα εξαφανίζονται, οι πέτρες λιώνουν από τη φωτιά.

Κι όμως όταν σταμάτησε ο καταιγισμός, οι Έλληνες ήταν ακόμη εκεί.

Με ματωμένα πρόσωπα, με όπλα λιγοστά, μα με ψυχή απέραντη και όταν ξεκίνησε η επίθεση του εχθρού, αναπάντεχα και ηρωικά τους υποδέχθηκαν με το θρυλικό τους σύνθημα:

«Αέρα!»

Για δεκαπέντε ημέρες το Ύψωμα 731 βάσταξε επιθέσεις που καμία ανθρώπινη δύναμη δεν θα άντεχε.Οι Ιταλοί επέστρεφαν ξανά και ξανά, με νέες δυνάμεις, με νέα πυρά, με νέα απελπισία.

Μα κάθε φορά έβρισκαν απέναντί τους τον ίδιο τοίχο από ελληνικό αίμα και θέληση.

Η χαράδρα Πρόι Μαθ γέμισε με τα σώματα των επιδρομέων.Οι Έλληνες πολεμούσαν σώμα με σώμα, με λόγχες, με πέτρες, με τα ίδια τους τα χέρια.Ο αγώνας δεν ήταν απλώς μάχη αλλά μια συνεχής υπέρβαση και θυσία μέχρι εσχάτων.

Ο Μουσολίνι, που περίμενε να πανηγυρίσει, έφυγε ταπεινωμένος.Η περίφημη εαρινή επίθεση κατέρρευσε.Το ύψωμα 731, αν και βομβαρδισμένο ασταμάτητα, χαμήλωσε πέντε μέτρα από τα χτυπήματα, αλλά δεν παραδόθηκε ποτέ.

Οι απώλειες των Ιταλών πάνω από 11.000 νεκροί και τραυματίες.Οι Έλληνες εξαντλημένοι με πολλές απώλειες, μα νικητές.Κράτησαν τη θέση τους, το μέτωπο, και την τιμή της Πατρίδας.

Το Ύψωμα 731 δεν ήταν απλώς ένα σημείο στον χάρτη, ήταν το ύψωμα της ψυχής του Έθνους.

Εκεί, μέσα στη φωτιά και το χιόνι, αναστήθηκε το πνεύμα των Θερμοπυλών.Εκεί, οι απόγονοι του Λεωνίδα,του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και του Κολοκοτρώνη απέδειξαν πως η Ελλάδα μπορεί να λυγίσει, μα δεν θα γονατίσει ποτέ.

Ο ιστορικός Γεώργιος Τζουβαλάς έγραψε:

«Βαρύ το τίμημα, αλλά απροσμέτρητον το μεγαλείον.Η θυσία των πεσόντων και ο ηρωισμός όσων επέζησαν δεν διαγράφονται ούτε παραγράφονται.»

Καθώς πλησιάζει η επέτειος αυτής της σπουδαίας μάχης ας θυμηθούμε πως η ελευθερία δεν χαρίστηκε ποτέ αλλά κερδήθηκε με αίμα και θυσίες.

Στο Ύψωμα 731, η Ελλάδα δεν αμύνθηκε μόνο με όπλα, αλλά με ψυχή, πίστη και τιμή.

Κι αν το ύψωμα χαμήλωσε πέντε μέτρα από τα βλήματα,

εκεί η Ελλάδα ψήλωσε για πάντα.

Αιωνία η μνήμη των ηρώων του 731.

Αθάνατοι.!!!

Στυλ. Καβάζης