ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ

Για να μιλήσουμε απλά και πραχτικά. Αν η Παιδεία με το ευρύτερο σημασιολογικό της περιεχόμενο αποτελεί έναν από τους πιο ουσιαστικούς, καίριους, ιστορικά γόνιμους και ανθρώπινα δικαιωμένους στόχους της κοινωνίας των ανθρώπων· αν η πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία μέσα σε μιαν ειρηνική κοινωνία λαών δικαιώνει την ίδια την ανθρώπινη ζωή και θέτει τα σταθερά βάθρα για την παραπέρα πορεία της μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι· αν το έργο του Ομήρου και του Φειδία, του Σαίξπηρ και του Μιχαήλ Αγγέλου, του Μπετόβεν και του Ντοστογιέφσκι είναι η μόνιμη και αναντικατάστατη προσφορά του ανθρώπινου είδους και η δικαίωση της ίδιας του της ύπαρξης· 

αν ο Γαλιλαίος και ο Αϊνστάιν, ο Παστέρ και ο Φρόυντ πρόσφεραν στους ανθρώπους κάτι αξιότερο και μονιμότερο από όσα μερικές εκατοντάδες στρατηγοί ή πολλές χιλιάδες έμποροι και βιομήχανοι· αν ένα ποίημα του Σεφέρη χαρίζει σε σας και στον τόπο μας πολύ περισσότερα από ένα τάνκερ του Ωνάση· αν, όπως θα έλεγε ο Πλάτων, ο μηχανικός που θα κατασκευάσει και θα κάνει τη μηχανή να λειτουργήσει είναι πιο απαραίτητος και πιο πολύτιμος από τα υλικά που χρειάζονται για την κατασκευή της μηχανής· αν ο αρχιτέκτονας και ο εργάτης αξίζουν πιο πολύ από τα τούβλα και από το τσιμέντο μιας οικοδομής· αν κάτι τέτοιες υποθέσεις, έστω και μερικές απ’ αυτές, είναι αληθινές, τότε τα συμπεράσματα που ακολουθούν θα έπρεπε να είναι αυτονόητα, πασίδηλα και κοινοτοπικά. 

Αν όλα αυτά είναι αληθινά, τότε μια Πολιτεία που τα δέχεται θα όφειλε να συντάξει τις δυνάμεις της και να μοιράσει τους πόρους της με ανάλογο τρόπο. Αν μάλιστα η Πολιτεία αυτή έχει την «τύχη» να συνεχίζει μια παράδοση χιλιάδων χρόνων σ’ ένα κομμάτι της γης που ονομάστηκε κάποτε Ελλάδα και να περηφανεύεται για την προσφορά των παλαιών κατοίκων αυτής της γης, τότε οι υποχρεώσεις της στη συναγωγή των συμπερασμάτων και στην εναρμόνιση της πρακτικής της προς τα συμπεράσματα τούτα είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Τότε δεν είναι νοητή σε καμιά περίπτωση και για κανένα λόγο η αναγραφή στον προϋπολογισμό του κράτους 10% για την Παιδεία και λιγότερο από 1% (ένα τοις εκατό) για «τις Επιστήμες και τον Πολιτισμό».